Wojny w Afryce
solary - angielski dla firm –- krokomierz
W latach 1960-1980 w Afryce było wielu do dziś cieszących się złą sławą cywilnych i wojskowych despotów, traktujących rządzone przez siebie kraje jak prywatną własność.
Szczególnym okrucieństwem i autokratyzmem wsławił się Jean Bedel Bokassa, który w efekcie wojskowego puczu w 1966 r. przejął władzę w Republice Środkowoafrykańskiej. Przekształcił ją następnie w Cesarstwo Środkowoafrykańskie i przyjął tytuł cesarza jako Bokassa I.
Reklama | |
Oprócz niego poczesne miejsce wśród afrykańskich aulokratów zajmuje ugandyjski przywódca Amin Daud Oumez, etiopski Mengistu Mariam, zimbabwijski Robert Gabriel Mugabe i gwinejski Sekou Toure. Przejawem narastającego kryzysu w powojennej Afryce były też liczne wojny domowe i walki plemienne, podczas których dochodziło do rzezi ludności cywilnej.
Najkrwawsze z nich dotknęły Algierię, Sudan, Etiopię, Somalię, Ugandę, Mozambik, Zimbabwe, Angolę, Czad i Niger. W Nigerze podczas wojny domowej z lat 1967-1971 zginęło ponad milion ludzi. Równie krwawa wojna przetoczyła się przez Demokratyczną Republikę Konga na początku lat dziewięćdziesiątych, po obaleniu dyktatury Mobutu Sese Seko. Kraj ten stał się wówczas terenem walk na niespotykaną dotąd skalę pomiędzy plemionami Tutsi i Hutu, które zamieszkiwały pogranicze Kongo i Ruandy.
Podręczniki - Księgarnia Internetowa –- Tanio Wesoła Szkoła box